Mimari

Hangi araci kullanacaginizdan emin degilseniz rdc vs renet sayfasina bakin.

Bu sayfa, Rediacc’ın altyapısını açıklar: iki araçlı mimari, çalışma modları, güvenlik modeli ve yapılandırma yapısı.

İki Araçlı Mimari

Rediacc, SSH üzerinden birlikte çalışan iki ikili dosya kullanır:

• rdc iş istasyonunuzda (macOS, Linux veya Windows) çalışır. Yerel yapılandırmanızı okur, uzak makinelere SSH üzerinden bağlanır ve renet komutlarını çalıştırır.
• renet uzak sunucuda root yetkileriyle çalışır. LUKS ile şifrelenmiş disk imajlarını, izole Docker daemon’larını, servis orkestrasyonunu ve ters proxy yapılandırmasını yönetir.

Yerel olarak yazdığınız her komut, uzak makinede renet’i çalıştıran bir SSH çağrısına dönüştürülür. Sunuculara manuel olarak SSH bağlantısı yapmanız gerekmez.

Çalışma Modları

Rediacc, durumun nerede saklandığını ve komutların nasıl çalıştırıldığını belirleyen üç modu destekler.

Yerel Mod

Kendi sunucunuzda barındırma için varsayılan moddur. Tüm durum bilgisi iş istasyonunuzdaki ~/.rediacc/config.json dosyasında saklanır.

• Makinelere doğrudan SSH bağlantısı
• Harici servis gerekmez
• Tek kullanıcı, tek iş istasyonu
• Bağlam rdc context create-local ile oluşturulur

Bulut Modu (Deneysel)

Durum yönetimi ve ekip iş birliği için Rediacc API’sini kullanır.

• Durum bilgisi bulut API’sinde saklanır
• Rol tabanlı erişimle çok kullanıcılı ekipler
• Görsel yönetim için web konsolu
• Bağlam rdc context create ile oluşturulur

Not: Bulut modu komutları deneyseldir. rdc --experimental <komut> ile veya REDIACC_EXPERIMENTAL=1 ortam değişkenini ayarlayarak etkinleştirin.

S3 Modu

Şifrelenmiş durum bilgisini S3 uyumlu bir kovada (bucket) saklar. Yerel modun kendi sunucusunda barındırma özelliğini iş istasyonları arasında taşınabilirlikle birleştirir.

• Durum bilgisi S3/R2 kovasında state.json olarak saklanır
• Ana parola ile AES-256-GCM şifreleme
• Taşınabilir: kova kimlik bilgilerine sahip herhangi bir iş istasyonu altyapıyı yönetebilir
• Bağlam rdc context create-s3 ile oluşturulur

Her üç mod da aynı CLI komutlarını kullanır. Mod yalnızca durumun nerede saklandığını ve kimlik doğrulamanın nasıl çalıştığını etkiler.

rediacc Kullanıcısı

rdc context setup-machine komutunu çalıştırdığınızda, renet uzak sunucuda rediacc adında bir sistem kullanıcısı oluşturur:

• UID: 7111
• Kabuk: /sbin/nologin (SSH ile giriş yapılamaz)
• Amacı: Depo dosyalarının sahibidir ve Rediaccfile fonksiyonlarını çalıştırır

rediacc kullanıcısına doğrudan SSH ile erişilemez. Bunun yerine rdc, yapılandırdığınız SSH kullanıcısı (ör. deploy) olarak bağlanır ve renet depo işlemlerini sudo -u rediacc /bin/sh -c '...' aracılığıyla çalıştırır. Bu şu anlama gelir:

1. SSH kullanıcınızın sudo yetkisine sahip olması gerekir
2. Tüm depo verileri SSH kullanıcınız değil, rediacc kullanıcısına aittir
3. Rediaccfile fonksiyonları (prep(), up(), down()) rediacc olarak çalışır

Bu ayrım, depo verilerinin hangi SSH kullanıcısı yönetirse yönetsin tutarlı sahipliğe sahip olmasını sağlar.

Docker İzolasyonu

Her depo kendi izole Docker daemon’una sahiptir. Bir depo bağlandığında, renet benzersiz bir soketle özel bir dockerd işlemi başlatır:

/var/run/rediacc/docker-{networkId}.sock

Örneğin, ağ kimliği 2816 olan bir depo şunu kullanır:

/var/run/rediacc/docker-2816.sock

Bu şu anlama gelir:

• Farklı depolardan konteynerler birbirini göremez
• Her deponun kendi imaj önbelleği, ağları ve birimleri vardır
• Ana bilgisayarın Docker daemon’u (varsa) tamamen ayrıdır

Rediaccfile fonksiyonlarında DOCKER_HOST otomatik olarak doğru sokete ayarlanır.

LUKS Şifreleme

Depolar, sunucunun veri deposunda (varsayılan: /mnt/rediacc) saklanan LUKS ile şifrelenmiş disk imajlarıdır. Her depo:

1. Rastgele oluşturulmuş bir şifreleme parolasına (“kimlik bilgisi”) sahiptir
2. Bir dosya olarak saklanır: {datastore}/repos/{guid}.img
3. Erişildiğinde cryptsetup ile bağlanır

Kimlik bilgisi yerel config.json dosyanızda saklanır ancak asla sunucuda saklanmaz. Kimlik bilgisi olmadan depo verileri okunamaz. Otomatik başlatma etkinleştirildiğinde, açılışta otomatik bağlama için sunucuda ikincil bir LUKS anahtar dosyası saklanır.

Yapılandırma Yapısı

Tüm yapılandırma ~/.rediacc/config.json dosyasında saklanır. Açıklamalı bir örnek:

{
  "contexts": {
    "production": {
      "name": "production",
      "mode": "local",
      "apiUrl": "local://",
      "ssh": {
        "privateKeyPath": "/home/you/.ssh/id_ed25519"
      },
      "machines": {
        "prod-1": {
          "ip": "203.0.113.50",
          "user": "deploy",
          "port": 22,
          "datastore": "/mnt/rediacc",
          "knownHosts": "203.0.113.50 ssh-ed25519 AAAA..."
        }
      },
      "storages": {
        "backblaze": {
          "provider": "b2",
          "vaultContent": { "...": "..." }
        }
      },
      "repositories": {
        "webapp": {
          "repositoryGuid": "a1b2c3d4-e5f6-7890-abcd-ef1234567890",
          "credential": "base64-encoded-random-passphrase",
          "networkId": 2816
        }
      }
    }
  },
  "nextNetworkId": 2880,
  "universalUser": "rediacc"
}

Temel alanlar:

Alan	Açıklama
mode	Yerel mod için "local", S3 modu için "s3", bulut modu için belirtilmez
apiUrl	Yerel mod için "local://", bulut modu için API URL’si
ssh.privateKeyPath	Tüm makine bağlantıları için kullanılan SSH özel anahtarının yolu
machines.<name>.user	Makineye bağlanmak için SSH kullanıcı adı
machines.<name>.knownHosts	ssh-keyscan’den alınan SSH host anahtarları
repositories.<name>.repositoryGuid	Sunucudaki şifrelenmiş disk imajını tanımlayan UUID
repositories.<name>.credential	LUKS şifreleme parolası (sunucuda saklanmaz)
repositories.<name>.networkId	IP alt ağını belirleyen ağ kimliği (2816 + n*64), otomatik atanır
nextNetworkId	Ağ kimliklerini atamak için genel sayaç
universalUser	Varsayılan sistem kullanıcısını (rediacc) geçersiz kılar

Bu dosya hassas veriler (SSH anahtar yolları, LUKS kimlik bilgileri) içerir. 0600 izinleriyle (yalnızca sahip okuma/yazma) saklanır. Paylaşmayın veya sürüm kontrolüne eklemeyin.