Ana içeriğe atla Navigasyona atla Alt bilgiye atla

Servisler

Rediaccfile'lar, servis ağı ve otomatik başlatma kullanarak konteynerleştirilmiş servisleri dağıtın ve yönetin.

Servisler

Bu sayfa neleri kapsar: konteynerleştirilmiş servislerin dağıtılması ve yönetilmesi, Rediaccfile’lar, servis ağı, başlatma/durdurma, toplu işlemler ve otomatik başlatma.

Rediaccfile

Rediaccfile, servislerinizin nasıl başlatıldığını ve durdurulduğunu tanımlayan bir Bash betiğidir. Dosya sourced (ayrı bir işlem olarak çalıştırılmaz) olduğundan, işlevleri aynı shell bağlamını paylaşır ve dışa aktarılan tüm ortam değişkenlerine erişebilir. Dosya adı Rediaccfile veya rediaccfile (büyük/küçük harf duyarsız) olmalı ve deponun bağlı dosya sistemi içine yerleştirilmelidir.

Rediaccfile’lar iki konumda aranır:

  1. Depo bağlama yolunun kök dizini
  2. Bağlama yolunun birinci seviye alt dizinleri (özyinelemeli değil)

Gizli dizinler (. ile başlayan adlar) atlanır.

Yaşam Döngüsü Fonksiyonları

renet, Rediaccfile içindeki şu fonksiyonları çalıştırır:

FonksiyonNe zaman çalışırAmacıHata davranışı
up()Başlatma sırasındaServisleri başlatma (ör. renet compose -- up -d)Kök hatası kritiktir (her şeyi durdurur). Alt dizin hataları kritik değildir (günlüğe kaydedilir, devam eder)
down()Durdurma sırasındaServisleri durdurma (ör. renet compose -- down)En iyi çaba — hatalar günlüğe kaydedilir ancak tüm Rediaccfile’lar her zaman denenir
health()rdc repo health ile, rdc machine health ile ve dağıtımın sağlık geçidindeDeponun kendi sağlığını bildirmek: çıkış 0 tamam, 1 uyarı, 2 hataHer Rediaccfile’ın health() fonksiyonu çalışır ve en kötü düzey sayılır. Çıkış 75 hâlâ ısınıyor demektir (uyarı). Başka herhangi bir çıkış, bir sinyal veya zaman aşımı hatadır (dağıtımın sağlık geçidi zaman aşımını hâlâ ısınıyor diye okur ve yeniden dener, bkz. Zaman Aşımları ve Kapatma Sırası). Hiçbir Rediaccfile’ın health() tanımlamadığı bir depo denetim yok bildirir, asla sağlıklı değil
repair()rdc repo repair ile ve health() sonucu tamam olmayan bir depo için rdc machine repair ileAynı dosyanın health() fonksiyonunun bildirdiği sorunu gidermekYalnızca kendi dosyasının health() sonucu tamam değilse ve bildirilen sınıfa izin veriliyorsa çalışır (aşağıya bakın). 75 ile çıkan bir health() (hâlâ ısınıyor) uyarı sayılır; bu yüzden repair() hâlâ başlamakta olan bir depoya dokunmamalıdır. Ardından health() yeniden çalışır. Başarısız olan veya zaman aşımına uğrayan bir repair() hatadır

Her fonksiyon isteğe bağlıdır. Tanımlanmamış bir fonksiyon sessizce atlanır.

Onarım sınıfı bildirme

repair(), REDIACC_HEALTH_LEVEL (warning veya error, kendi dosyasındaki health() fonksiyonunun bildirdiği düzey) ve REDIACC_HEALTH_OUTPUT (o health() çıktısının son kısmı) değerlerini alır. Bir yorum satırı, fonksiyonun ne kadar güvenli olduğunu bildirir:

# rediacc:repair class=auto-safe
# rediacc:repair class=auto-with-backup window=only
SınıfKim çalıştırır
auto-saferdc machine repair ve rdc repo repair kendiliğinden çalıştırır
auto-with-backupYalnızca --with-backup ile, deponun başarılı bir anlık görüntüsünden sonra çalışır
operator-onlyKendiliğinden asla çalışmaz. rdc repo repair önce sorar (veya --yes alır); rdc machine repair asla çalıştırmaz

Bildirimi olmayan bir repair(), operator-only sayılır; böylece depo güvenli olduğunu söylemedikçe hiçbir araç deponun kodunu gözetimsiz çalıştırmaz. window=only ikinci bir koşul ekler: fonksiyon yalnızca makinenin bakım penceresi içinde (İzleme) veya --window-override ile çalışır. Birden çok satır sınıf bildirirse en kısıtlayıcı olan geçerlidir.

Çalıştırma Sırası

  • Başlatma (up): Önce kök Rediaccfile, ardından alt dizinler alfabetik sıraya göre (A’dan Z’ye).
  • Durdurma (down): Alt dizinler ters alfabetik sıraya göre (Z’den A’ya), ardından en son kök dizin.

Ortam Değişkenleri

Bir Rediaccfile fonksiyonu çalıştığında, aşağıdaki ortam değişkenleri kullanılabilir:

DeğişkenAçıklamaÖrnek
REDIACC_WORKING_DIRDeponun bağlama yolu/mnt/rediacc/mounts/abc123
REDIACC_REPOSITORYDepo GUID’ia1b2c3d4-e5f6-...
REDIACC_NETWORK_IDAğ Kimliği (tamsayı)2816
DOCKER_HOSTBu deponun izole daemon’u için Docker soketiunix:///var/run/rediacc/net-2816/docker-2816.sock
{SERVICE}_IP.rediacc.json dosyasında tanımlanan her servis için loopback IPPOSTGRES_IP=127.0.11.2

{SERVICE}_IP değişkenleri .rediacc.json dosyasından otomatik olarak oluşturulur ve Rediaccfile işlevleriniz çalışmadan önce dışa aktarılır. Adlandırma kuralı, servis adını büyük harfe çevirir, tireleri alt çizgi ile değiştirir ve sonuna _IP ekler. Örneğin, slot 0 ile listmonk-app servisi LISTMONK_APP_IP=127.0.11.2 olur.

Uyarı: Rediaccfile’larda sudo docker kullanmayın. sudo komutu ortam değişkenlerini sıfırlar, bu da DOCKER_HOST değişkeninin kaybolmasına ve Docker komutlarının deponun izole daemon’u yerine sistem daemon’unu hedeflemesine neden olur. Bu, konteyner izolasyonunu bozar ve port çakışmalarına yol açabilir. Rediacc, sudo docker algılarsa çalıştırmayı engeller.

Rediaccfile’larınızda renet compose kullanın — bu, DOCKER_HOST değişkenini otomatik olarak yönetir, yönlendirme keşfi için ağ etiketlerini enjekte eder ve servis ağını yapılandırır. Servislerin ters proxy aracılığıyla nasıl sunulduğuna dair ayrıntılar için Ağ sayfasına bakın. Docker’ı doğrudan çağırıyorsanız, sudo olmadan docker kullanın — Rediaccfile fonksiyonları deponun Docker daemon’una root olmadan, evrensel kullanıcı olarak erişir (bkz. Ayrıcalıklar).

renet uzak düşük seviye araçtır. İş istasyonunuzdan normal kullanıcı iş akışları için rdc repo up ve rdc repo down gibi rdc komutlarını tercih edin. Bkz. rdc vs renet.

Ayrıcalıklar

up() ve down(), nerede okuyup yazabileceklerini sınırlayan bir sandbox içinde root olarak değil, evrensel kullanıcı (rediacc) olarak çalışır. Ortam miras alınmaz, fonksiyon için baştan kurulur; bu yüzden yukarıdaki değişkenleri, deponun REDIACC_SECRET_* değerlerini ve asgari bir PATH içerir. sudo hiçbir katmanda kullanılamaz: sandbox no_new_privs ayarlar, dolayısıyla sudo kullanan bir Rediaccfile satırı başarısız olur ve sudodan vazgeçmesi gerekir. Landlock olmayan bir makine, up() ve down() fonksiyonlarını sınırsız çalıştırmak yerine reddeder.

Varsayılandan fazlasına ihtiyaç duyan bir satır, sandbox’ın verdiği hatayla başarısız olur; günlük ve CLI, Rediaccfile’ın ilgili satırını izin verme komutuyla birlikte yazdırır.

Rediaccfile ne yapıyorNe görüyorÇözüm
sudo xsudo: The "no new privileges" flag is setsudoyu bırakın. Adım ya root gerektirmez ya da bir izin gerektirir
chown 5050 ... veya bir konteynerin sahip olduğu dizinde rm -rfOperation not permitted veya Permission deniedAdımı tek kullanımlık bir konteynerde çalıştırın (root konteyner içinde; deponun Docker daemon’ı deponun kendi kökleri dışındaki bağlamaları reddeder): renet compose -- run --rm --no-deps --user 0 --entrypoint chown <service> -R 5050:5050 /data
Mount içine .env veya başka dosyalar yazarÇalışır; dosyalar evrensel kullanıcıya aittirGerek yok
/etc/rediacc/*, /proc/kcore veya bir blok aygıtını okurPermission deniedYol izni isteyin
Bir dosya sırrını doğrudan okurPermission deniedCompose secrets: veya env kipinde bir sır kullanın
Aygıt izni olmadan nvidia-smiAygıt yokAygıt izni verin, bkz. GPU’lar
sysctl -wPermission deniedMakinede bir yönetici olarak bir kez ayarlayın

İzin isteme

Bir izin, up() ve down() fonksiyonlarının ulaşabileceği alanı genişletir. İzni yalnızca bir operatör verir, repo dışından:

rdc repo permission grant <repo-ref> --path /srv/data:rw
rdc repo permission grant <repo-ref> --root
rdc repo permission show <repo-ref>
rdc repo permission revoke <repo-ref> --path /srv/data

--path bir Landlock kuralı ekler; :rw verilmedikçe salt okunurdur ve makine başka bir repoya, veri deposuna veya /etc/rediacc’e ulaşan yolu reddeder. --root fonksiyonları ayrıcalık düşürmeden root olarak çalıştırır ve soğuk yedek böyle bir repoyu reddeder. Operatör, ajan başlamadan önce REDIACC_ALLOW_GRAND_REPO ayarını yapmadıysa ajanlar --root veremez. Bir fork yeni bir ağ kimliğine sahiptir ve izinsiz başlar; yeniden kullanılan bir ağ kimliği altında bulunan izin ise atılır.

Bir Rediaccfile, ihtiyacını bir yorum satırıyla bildirebilir; bu yalnızca bir istektir:

# rediacc:needs root
# rediacc:needs path=/srv/data
# rediacc:needs device=nvidia.com/gpu=all

up() bildirimi izinle karşılaştırır. İzin eksikse up() hiçbir satır çalışmadan reddedilir ve mesajda tam izin komutu yazdırılır. down() bildirimi hiç denetlemez; böylece repo içinde düzenlenen bir yorum, operatörün repo down komutunu durduramaz. İzne gerçekten ihtiyaç duyan bir down() kendi adımında başarısız olur. machine converge, böyle bir repoyu reddedilecek duruma yeniden başlatmak yerine needs_lifecycle_grant olarak atlar.

Zaman Aşımları ve Kapatma Sırası

Bir deponun konteynerleri, down() işlevi çalışıp bitmeden durmaz. Bu, deponun Docker birimine yapılan systemctl stop ve restart, machine converge, repo down --unmount, bir birimin yeniden yazılması ve ana makinenin kapatılması için geçerlidir. İstisnalar Docker daemon’ının veya ana makinenin çökmesi, elektrik kesintisi ve ister ana makine kapanırken ister systemctl stop veya restart sırasında olsun, zaman aşımına uğrayan bir down() işlevidir. Böyle bir down() sonlandırılır ve durdurma aşağıda anlatıldığı gibi sürer.

Her Docker birimi, daemon’a sinyal göndermeden önce bir durdurma kancası çalıştırır. Kanca, renet bu daemon başlangıcı için zaten çalıştırmadıysa down() işlevini hâlâ çalışan daemon üzerinde yürütür; daemon yanıt vermiyorsa veya depoda Rediaccfile yoksa atlar. Ana makine kapanırken önce Docker birimleri durur, her biri down() işlevini paralel çalıştırır; ardından bir süpürme birimi, otomatik başlatma olsun olmasın bağlı tüm depoları ayırır. Bir birimin durdurma bütçesi 17 dakikadır ve yeniden başlatma işinin 30 dakikalık sınırına sığar. down() bu kancada zaman aşımına uğrarsa süreç grubu SIGTERM alır, 10 saniye sonra SIGKILL gelir (FunctionKillGrace, pkg/orchestration/procgroup.go), bir uyarı günlüğe yazılır ve kanca 0 ile çıkar; böylece systemd durdurmayı sürdürür. Zaman aşımına uğrayan bir down(), systemctl stop veya yeniden başlatmayı en fazla kendi zaman aşımı artı 10 saniye kadar geciktirir (üst sınırda 15 dakika 10 saniye) ve durdurma, birimin 17 dakikalık TimeoutStopSec değeriyle sınırlı kalır. Durdurmayı reddetme yalnızca renet’in kendi yolları için geçerlidir, örneğin repo down --unmount.

up() ve down() varsayılan olarak 10’ar dakika alır; RENET_UP_TIMEOUT ve RENET_DOWN_TIMEOUT ile ya da --up-timeout ve --down-timeout ile ayarlanır. Zaman aşımında süreç grubu SIGTERM alır, 10 saniye sonra SIGKILL gelir. repo down --unmount veya converge yeniden başlatması gibi önce down() gerektiren bir yol, down() zaman aşımına uğrarsa konteynerleri çalışır durumda bırakır; --force devam eder. Bir Rediaccfile, yorum satırıyla bir sınırı yükseltebilir:

# rediacc:timeout up=20m down=15m backup=120s health=60s repair=10m
AnahtarVarsayılanÜst sınır
up10 dakika60 dakika
down10 dakika15 dakika
backup30 saniye300 saniye
health30 saniye300 saniye
repair5 dakika30 dakika

health() de aynı şekilde sınırlıdır: varsayılan süresi RENET_HEALTH_TIMEOUT ile ayarlanır ve zaman aşımında işlem grubuna önce SIGTERM, 10 saniye sonra SIGKILL gönderilir. Dağıtımın sağlık geçidi, zaman aşımına uğrayan bir health() çağrısını hâlâ ısınıyor sayar ve yeniden dener; rdc repo health ve rdc machine health ise bunu hata olarak bildirir. repair() aynı modeli RENET_REPAIR_TIMEOUT ile izler ve zaman aşımına uğrayan bir repair() başarısız sayılır.

Yönerge yalnızca sınırı yükseltir ve üst sınıra kırpılır; böylece depo down() işlevini zorla sonlandırılacak kadar kısaltamaz. Bilinmeyen anahtarlar uyarıyla yok sayılır.

Depo daemon’ları Docker’ın live-restore özelliğini kapalı tutar. Konteynerler daemon yeniden başlatmasından sağ çıkardı, ancak shim süreçleri birimin cgroup’unu paylaşır ve onunla birlikte sonlandırılır; geri yüklenen daemon bunlara yeniden bağlanamazdı ve konteynerler planlı durdurmada bağlama noktasını meşgul tutardı.

Her depo için renet tarafından yönetilen bir RAM birimi (# rediacc:ram size=6G, ana makine RAM’ini operatör tahsis eder) yalnızca bir tasarımdır ve henüz uygulanmamıştır.

Örnek

#!/bin/bash

up() {
    echo "Starting services..."
    renet compose -- up -d
}

down() {
    echo "Stopping services..."
    renet compose -- down
}

Önemli: docker compose yerine her zaman renet compose -- kullanın. renet compose sarmalayıcısı, host ağını, IP tahsisini ve renet-proxy tarafından gerekli olan servis keşfi etiketlerini zorunlu kılar. CRIU checkpoint/restore yetenekleri rediacc.checkpoint=true etiketli konteynerlere eklenir. Doğrudan docker compose kullanımı Rediaccfile doğrulaması tarafından reddedilir. Ayrıntılar için Ağ sayfasına bakın.

Yetenek Etiketleri

Konteynerler varsayılan olarak asgari bir Linux yetenek kümesiyle çalışır. Bir servis, docker-compose.yml dosyasına bir etiket ekleyerek ek yeteneklere dahil olur:

EtiketVerdiği yetkilerKullanım amacı
rediacc.checkpoint=trueCHECKPOINT_RESTORE, SYS_PTRACE, NET_ADMINCRIU denetim noktası/geri yükleme (canlı taşıma, kaydet ve sürdür)
rediacc.wireguard=trueNET_ADMIN ve /dev/net/tun aygıtıKonteyner içinde bir WireGuard istemcisi çalıştırma
services:
  vpn:
    image: alpine
    labels:
      - "rediacc.wireguard=true"

rediacc.wireguard, bir servisin WireGuard tüneli açmasına izin verir; örneğin tek bir süreci uzak bir uç nokta üzerinden yönlendirmek için. Her servis host ağıyla çalıştığı için tüneli konteyner içindeki bir ağ ad alanıyla sınırlayın, aksi hâlde host’un yönlendirmesi değişir. privileged: true, pid: host ve ipc: host gibi geniş ayrıcalık seçenekleri, etiketlerden bağımsız olarak hem compose doğrulaması hem de Docker API’si tarafından reddedilmeye devam eder; API’de deponun daemon’ı 403 yanıtı verir.

Çoklu Servis Düzeni

Birden fazla bağımsız servis grubu olan projeler için alt dizinler kullanın:

/mnt/rediacc/mounts/my-app/
├── Rediaccfile              # Kök: paylaşılan kurulum
├── docker-compose.yml
├── database/
│   ├── Rediaccfile          # Veritabanı servisleri
│   └── docker-compose.yml
├── backend/
│   ├── Rediaccfile          # API sunucusu
│   └── docker-compose.yml
└── monitoring/
    ├── Rediaccfile          # Prometheus, Grafana, vb.
    └── docker-compose.yml

up için çalıştırma sırası: kök, ardından backend, database, monitoring (A-Z). down için çalıştırma sırası: monitoring, database, backend, ardından kök (Z-A).

Servis Ağı (.rediacc.json)

Her depo, 127.x.x.x loopback aralığında bir /26 alt ağı (64 IP) alır. Servisler benzersiz loopback IP’lerine bağlanır, böylece çakışma olmadan aynı portlarda çalışabilirler.

.rediacc.json Dosyası

Servis adlarını slot numaralarıyla eşler. Her slot, deponun alt ağı içinde benzersiz bir IP adresine karşılık gelir.

{
  "services": {
    "api": {"slot": 0},
    "postgres": {"slot": 1},
    "redis": {"slot": 2}
  }
}

Docker Compose’dan Otomatik Oluşturma

.rediacc.json dosyasını manuel olarak oluşturmanız gerekmez. rdc repo up komutunu çalıştırdığınızda Rediacc otomatik olarak:

  1. Rediaccfile içeren tüm dizinleri compose dosyaları (docker-compose.yml, docker-compose.yaml, compose.yml veya compose.yaml) için tarar
  2. Her compose dosyasının services: bölümünden servis adlarını çıkarır
  3. Yeni servislere bir sonraki kullanılabilir slotu atar
  4. Sonucu {repository}/.rediacc.json dosyasına kaydeder

IP Hesaplama

Bir servisin IP’si, deponun ağ kimliğinden ve servisin slotundan hesaplanır. Ağ kimliği, 127.x.y.z loopback adresinin ikinci, üçüncü ve dördüncü oktetlerine dağıtılır. Servisler ofset 2’den başlar:

OffsetAddressPurpose
.0127.0.11.0Network address (reserved)
.1127.0.11.1Gateway (reserved)
.2 - .62127.0.11.2 - 127.0.11.62Services (slot + 2)
.63127.0.11.63Broadcast (reserved)

Örnek: Ağ kimliği 2816 (0x0B00) için, temel adres 127.0.11.0:

ServisSlotIP Adresi
api0127.0.11.2
postgres1127.0.11.3
redis2127.0.11.4

Her depo en fazla 61 servisi destekler (slot 0’dan 60’a kadar).

Docker Compose’da Servis IP’lerini Kullanma

Her depo izole bir Docker daemon’u çalıştırdığından, renet compose tüm servisler için otomatik olarak network_mode: host yapılandırır. Çekirdek, bind() çağrılarını servisin atanan loopback IP’sine şeffaf biçimde yeniden yazar; bu nedenle servisler çakışma olmadan 0.0.0.0 veya localhost’a bağlanabilir. Diğer servislere bağlantı için servis adını kullanın. renet her servis adını fork’larda da her zaman doğru IP’ye çözümlenen bir hostname olarak enjekte eder:

services:
  postgres:
    image: postgres:16
    environment:
      PGDATA: /var/lib/postgresql/data
      POSTGRES_PASSWORD: secret
    # Açık listen_addresses gerekmez -- çekirdek bind'i doğru loopback IP'ye yeniden yazar

  api:
    image: my-api:latest
    environment:
      DATABASE_URL: postgresql://postgres:secret@postgres:5432/mydb  # servis adını kullan
      LISTEN_ADDR: 0.0.0.0:8080                                      # çekirdek servis IP'sine yeniden yazar

Bağlantılar için servis adları: Diğer servislere bağlanmak için servis adını (örn. postgres, redis) kullanın — renet, /etc/hosts aracılığıyla her servis adını otomatik olarak loopback IP’sine eşler. Veritabanlarında veya yapılandırma dosyalarında saklanan bağlantı dizelerine ${POSTGRES_IP} gömülmesi ham IP’yi sabitler, bu fork izolasyonunu bozar ve bir doğrulama hatasıdır. ${SERVICE_IP} değişkenleri açık kullanım için hâlâ mevcuttur, ancak bağlama çekirdek tarafından otomatik olarak yönetilir.

Not: network_mode: host ifadesini manuel olarak eklemeyin, renet compose bunu otomatik olarak enjekte eder. Yeniden başlatma politikaları (örn., restart: always) güvenle kullanılabilir, renet CRIU uyumluluğu için bunları otomatik olarak kaldırır ve yönlendirici watchdog konteyner kurtarmasını yönetir.

Konteyner Kurtarma ve Yeniden Başlatma Politikası

renet ve Docker, konteyner yeniden başlatmalarının nasıl ele alınacağı konusunda kasıtlı olarak farklı görüştedir. Bu ayrımı anlamak, bir konteynerin neden geri geldiğini veya gelmediğini araştırırken önemlidir.

Yeniden başlatma politikasının çevirisi. Compose dosyanıza restart: always (veya unless-stopped, ya da on-failure) yazdığınızda, renet gerçek compose dağıtımını sentezlerken bunu siler ve restart: no ile değiştirir. Orijinal değer, deponun .rediacc.json dosyasında services.<name>.restart_policy altına kaydedilir. Bu, Docker daemon seviyesindeki otomatik yeniden başlatmanın CRIU checkpoint/restore işlemine müdahale etmesini önler (daemon güdümlü bir yeniden başlatma, eski bir checkpoint öncesi durumdan devam ederdi).

Watchdog uygulaması. Yönlendirici watchdog her makinede periyodik olarak çalışır. Her döngüde:

  1. Her depo için .rediacc.json dosyasını okur ve kurtarılabilir restart_policy’ye sahip servisleri bulur.
  2. O deponun daemon’u için tüm konteynerleri listeler, durmuş olanları tespit eder ve kaydedilen politikaya göre yeniden başlatır. 30 saniyelik bir tolerans süresi, docker stop komutunu az önce çalıştırmış bir operatörle çakışmayı önler.
  3. Aynı döngü aynı zamanda /var/run/rediacc/cold-backup-<guid>.running.json dosyasını da işler (bkz. Soğuk Yedek Semantiği). Listelenen konteynerler kaydedilen politikadan bağımsız olarak yeniden başlatılır; çünkü sidecar şu anlama gelir: “renet bunları kasıtlı olarak durdurdu ve operatöre yeniden başlatmayı borçludur.”

on-failure politikasının neden bozuk görünebileceği. Docker’ın on-failure politikası yalnızca konteyner sıfır dışı bir kodla çıktığında yeniden başlatır. docker stop komutundan veya daemon kapatmasından kaynaklanan düzgün bir durdurma (exit 0) “başarısızlık” değildir ve Docker’ın yerel mantığında da watchdog’un kaydedilmiş politika yolunda da yeniden başlatmayı TETIKLEMEZ. Soğuk yedek sidecar güvenlik ağıdır: kasıtlı olarak durdurduğumuz herhangi bir konteyner, politikasından bağımsız olarak yeniden başlatılır.

Çalışma zamanı durumunu yorumlama:

  • docker inspect <container> → RestartPolicy.Name: renet tarafından yönetilen konteynerler için her zaman no olur. Semantik politika için buna güvenmeyin.
  • Depo bağlama kökündeki .rediacc.json → services.<name>.restart_policy: gerçek niyet.
  • docker ps --format '{{.Status}}': çalışma zamanı durumu.

Sapmanın düzeltilmesi. Bir konteynerin .rediacc.json dosyasındaki kaydedilmiş politika yanlışsa (örneğin compose düzenlendi ama konteyner hiç yeniden oluşturulmadı), rdc repo up <repo> komutunu yeniden çalıştırın. Konteyner, güncellenen politika kaydedilerek yeniden oluşturulur.

Deneysel: Soğuk yedek sidecar tabanlı kurtarma ve rdc machine status komutundaki --sync-certs bayrağı renet 0.9+ ile sunuldu. Eski sürümler watchdog kurtarması için yalnızca kaydedilmiş restart_policy’ye güvenir; bu da soğuk yedekten sonra on-failure konteynerlerini mahsur bırakabilir.

Docker bridge ağı, depo başına daemonlarda devre dışıdır. Her depo başına daemon (FlavorRediacc), "bridge": "none" ve "iptables": false ile yapılandırılmıştır. Bir depo kabuğunda düz bir docker run <image> komutu yine de başlar, ancak konteynere yalnızca bir loopback arayüzü verilir ve DNS ya da dışa doğru bağlantı bulunmaz. Bu tasarım gereğidir, çünkü depolar arası loopback izolasyonu, köprülü bir konteynerin atlayacağı eBPF cgroup kancaları tarafından zorunlu kılınır. Üretim servisleri renet compose kullanmalıdır (bu sizin için host ağını enjekte eder); geçici hata ayıklama için --network host parametresini açıkça geçin: docker run --rm --network host -it ubuntu bash.

Kullanıcı başına Hub daemonlar (FlavorHub, geliştirme ortamlarında kullanılır) istisnadır: bridge="docker0", iptables=true ve live-restore=true ayarlarını yaparak kullanıcı tarafından çalıştırılan konteynerlerin normal bridge ağına ve dışa doğru bağlantıya sahip olmasını sağlarlar.

Not: Fork depoları üst dominin alt etki alanı altında otomatik rotalar alır: {service}-fork-{tag}.{repo}.{machine}.{baseDomain}. Fork’lar için özel alan adları atlanır.

Servisleri Başlatma

Depoyu bağlayın ve tüm servisleri başlatın:

rdc repo up my-app
SeçenekAçıklama
--no-waitKonteynerler başlar başlamaz geri dön; sağlık kontrolleri arka planda devam eder
--skip-router-restartİşlem sonrasında rota sunucusunun yeniden başlatılmasını atla

Çalıştırma sırası:

  1. LUKS ile şifrelenmiş depoyu bağla (bağlı değilse otomatik bağlanır)
  2. İzole Docker daemon’unu başlat
  3. Compose dosyalarından .rediacc.json dosyasını otomatik oluştur
  4. Tüm Rediaccfile’larda up() çalıştır (A-Z sırası)

Dağıtım sonrasında çıktıda her servisin gerçek URL’lerini gösteren bir PROXY ROUTES bölümü yer alır. Özel Traefik etiketlerine sahip servisler özel etki alanlarını birincil URL olarak gösterir:

HTTP services (accessible via proxy after ~3s):
  gitlab-server:
    HTTPS: https://gitlab.example.com  (custom)
    Auto:  https://gitlab-server.gitlab.server-1.example.com
    IP:    127.0.11.130

Özel Traefik etiketleri olmayan servisler yalnızca otomatik oluşturulan rotayı gösterir. Tarayıcı erişimi, API çağrıları ve servisler arası yapılandırma için bu URL’leri kullanın (CLI tarafından yazdırılan genel desen değil).

Ayrılmış Başlatma

--no-wait ile komut, sağlık kontrollerinin tamamlanmasını beklemek yerine konteynerler başlar başlamaz geri döner. Başlatma arka planda tamamlanır: proxy, her servis bağlanana kadar yukarı yönlü bağlantıları yeniden dener ve rotalar otomatik olarak açılır. İlerlemeyi rdc machine status <machine> --containers ile takip edin. Sıradaki adımdan önce servislerin hazır olmasına gerek duyulmayan tek kullanımlık fork’lar ve betikleştirilmiş döngüler için idealdir.

Hazırlık Sondası

up() tamamlandıktan sonra renet, her HTTP servisinin TCP bağlantısını kabul edene kadar yoklar; böylece ilk tarayıcı isteği proxy 502 hatasıyla karşılaşmaz. Docker sağlık kontrolü tanımlı konteynerler doğrudan güvenilir kabul edilir: sağlıklı bir konteyner sonday atlıyor, start_period içindeyken hâlâ bekleyen biri ise uyarı yerine bilgilendirici bir not kaydeder. Sonda 15 saniye sonra vazgeçer (makinedeki REDIACC_READINESS_TIMEOUT ortam değişkeniyle saniye cinsinden değiştirilebilir); ayrılmış başlatmalar ise sondayı tamamen atlar.

Servisleri Durdurma

rdc repo down my-app
SeçenekAçıklama
--unmountDurdurduktan sonra şifrelenmiş depoyu ayır.
--skip-router-restartİşlem sonrasında rota sunucusunun yeniden başlatılmasını atla

Çalıştırma sırası:

  1. Tüm Rediaccfile’larda down() çalıştır (Z-A ters sıra, en iyi çaba)
  2. İzole Docker daemon’unu durdur (--unmount ise)
  3. LUKS ile şifrelenmiş birimi ayır ve kapat (--unmount ise)

Toplu İşlemler

Bir makinedeki tüm depoları aynı anda başlatın veya durdurun:

rdc repo up --all -m server-1
SeçenekAçıklama
--include-forksÇatallanmış depoları dahil et
--no-startYalnızca bağla ve hazırla, deponun up() adımlarını çalıştırma
--dry-runNe yapılacağını göster
--parallelİşlemleri paralel çalıştır
--concurrency <n>Maksimum eşzamanlı işlem sayısı (varsayılan: 3)
--skip-router-restartİşlem sonrasında rota sunucusunun yeniden başlatılmasını atla

Önyükleme Sırasında Otomatik Başlatma

Varsayılan olarak, bir sunucu yeniden başlatıldıktan sonra depoların manuel olarak bağlanması ve başlatılması gerekir. Otomatik başlatma, depoların sunucu açılışında otomatik olarak bağlanmasını, Docker’ın başlatılmasını ve Rediaccfile up() fonksiyonunun çalıştırılmasını yapılandırır.

Nasıl Çalışır

Bir depo için otomatik başlatmayı etkinleştirdiğinizde:

  1. 256 baytlık rastgele bir LUKS anahtar dosyası oluşturulur ve deponun LUKS slot 1’ine eklenir (slot 0, kullanıcı parolası olarak kalır)
  2. Anahtar dosyası, {datastore}/.credentials/keys/{guid}.key konumunda 0600 izinleriyle (yalnızca root) saklanır
  3. Açılışta tüm etkinleştirilmiş depoları bağlayan ve servislerini başlatan bir systemd servisi (rediacc-autostart) kurulur

Sistem kapatma veya yeniden başlatma sırasında, servis tüm servisleri düzgün bir şekilde durdurur (Rediaccfile down()), Docker daemon’larını kapatır ve LUKS birimlerini kapatır.

Güvenlik notu: Otomatik başlatmayı etkinleştirmek, sunucu diskinde bir LUKS anahtar dosyası saklar. Sunucuya root erişimi olan herkes, parola girmeden depoyu bağlayabilir. Bunu kendi tehdit modelinize göre değerlendirin.

Etkinleştirme

rdc repo admin autostart enable my-app

Depo parolası sorulacaktır.

Tümünü Etkinleştirme

rdc repo admin autostart enable

Devre Dışı Bırakma

rdc repo admin autostart disable my-app

Bu, anahtar dosyasını kaldırır ve LUKS slot 1’i siler.

Dağıtımda Anahtar Dosyası Yenileme

Otomatik başlatma etkinleştirildiğinde, rdc repo up komutu LUKS slot 1 anahtar dosyasını doğrular. Diskteki anahtar dosyası hâlâ LUKS slotu ile eşleşiyorsa herhangi bir değişiklik yapılmaz.

repo push / repo pull aracılığıyla depo makineler arasında aktarıldıktan sonra yeni makinedeki anahtar dosyası eşleşmeyecektir. Bu durumda repo up otomatik olarak anahtar dosyasını yeniden oluşturur ve LUKS slot 1’i günceller. Şu günlük mesajlarını görürsünüz:

Refreshing keyfile credential for <guid>
Killing LUKS slot 1: /mnt/rediacc/repositories/<guid>
Adding keyfile to LUKS slot 1: /mnt/rediacc/repositories/<guid>

Bu güvenlidir; slot 0 (parolanız) hiçbir zaman değiştirilmez. Otomatik başlatma etkin değilse, kontrol sessizce atlanır. Hatalar kritik değildir ve dağıtımı engellemez.

Durumu Listeleme

rdc repo admin autostart list -m server-1

Periyodik uzlaştırıcının önyükleme sonrası duran depoları nasıl kurtardığına ilişkin ayrıntılar için bkz. Otomatik Başlatma ve Kurtarma.

Tam Örnek

Bu örnek, PostgreSQL, Redis ve bir API sunucusu içeren bir web uygulamasını dağıtır.

1. Ortamı Hazırlama

curl -fsSL https://www.rediacc.com/install.sh | bash
rdc config init production --ssh-key ~/.ssh/id_ed25519
rdc machine add prod-1 --ip 203.0.113.50 --user deploy
rdc machine setup prod-1
rdc repo create webapp -m prod-1 --size 10G

2. Depoyu Bağlama ve Hazırlama

rdc repo up webapp --no-start

3. Uygulama Dosyalarını Oluşturma

Depo içinde aşağıdaki dosyaları oluşturun:

docker-compose.yml:

services:
  postgres:
    image: postgres:16
    volumes:
      - ./data/postgres:/var/lib/postgresql/data
    environment:
      POSTGRES_DB: webapp
      POSTGRES_USER: app
      POSTGRES_PASSWORD: changeme

  redis:
    image: redis:7-alpine

  api:
    image: myregistry/api:latest
    environment:
      DATABASE_URL: postgresql://app:changeme@postgres:5432/webapp
      REDIS_URL: redis://redis:6379
      LISTEN_ADDR: 0.0.0.0:8080

Rediaccfile:

#!/bin/bash

up() {
    mkdir -p data/postgres
    renet compose -- up -d

    echo "Waiting for PostgreSQL..."
    for i in $(seq 1 30); do
        if renet compose -- exec postgres pg_isready -q 2>/dev/null; then
            echo "PostgreSQL is ready."
            return 0
        fi
        sleep 1
    done
    echo "Warning: PostgreSQL did not become ready within 30 seconds."
}

down() {
    renet compose -- down
}

4. Başlatma

rdc repo up webapp

5. Otomatik Başlatmayı Etkinleştirme

rdc repo admin autostart enable webapp

Compose’ta Depo Başına Sırları Kullanma

Yukarıdaki POSTGRES_PASSWORD: changeme yer tutucu bir öğretici için uygundur, ancak gerçek uygulamalarda gerçek kimlik bilgileri gereklidir; bunları compose dosyasına (veya depodaki .env dosyasına) işlemek, bir fork’ün bunları da miras alması anlamına gelir. Dağıtım zamanı kimlik bilgileri için rdc repo secret kullanın. Değerler şifrelenmiş depo görüntüsünün dışında yaşadığından, fork’lar boş bir sırlar haritasıyla başlar.

Compose’ta iki teslimat modu çalışır:

env modu. Herhangi bir environment: değerinde ${REDIACC_SECRET_<KEY>} aracılığıyla enterpolasyon yapın. renet sarmalayıcısı değeri dağıtım zamanında konteynerin ortamına iletir.

file modu. Değer, /var/run/rediacc/net-<networkID>/secrets/<KEY> konumunda host tarafı tmpfs dosyası haline gelir ve Docker compose’un standart secrets: bloğu aracılığıyla konteynere bağlanır. Konteyner /run/secrets/<key> dosyasını okur. Hassas her şey için bu modu tercih edin. Değerler docker inspect veya /proc/<pid>/environ dosyasında asla görünmez.

services:
  api:
    image: myregistry/api:latest
    environment:
      DATABASE_URL: ${REDIACC_SECRET_DATABASE_URL}
    secrets:
      - stripe_live_key

secrets:
  stripe_live_key:
    file: /var/run/rediacc/net-${REDIACC_NETWORK_ID}/secrets/STRIPE_LIVE_KEY

Değerleri rdc repo secret set <repo> --key DATABASE_URL --value <val> --mode env --current "" komutundan yararlanarak ve file-modu eşdeğeriyle yapılandırın. Tam nasıl yapılacağı için bkz. Depolar § Sırlar ve komut referansı için Depo başına sırlar başlığına bakın.

Depo arası yollar doğrulama zamanında reddedilir. Başka bir deponun /var/run/rediacc/net-<other-networkID>/secrets/ dizinine işaret eden bir compose secrets: file: (veya configs: file:, ya da env_file:) docker compose çalışmadan önce renet sarmalayıcısı tarafından kesin olarak reddedilir. --unsafe bunu geçersiz kılmaz. Savunma derinlemesine: Rediaccfile kabuk çevresindeki Landlock sandbox’ı okumaları geçerli ağın sırlar dizinine kapsamlandırır; bu nedenle Rediaccfile bash’inden cat /var/run/rediacc/net-<other>/secrets/X komutu YAML doğrulayıcısını atlasa bile EACCES ile başarısız olur. Katılmak gerekmez; bu, her repo up için varsayılan olarak etkindir.